Borowiacy Tucholscy

Mieszkańców północno-środkowej części Borów Tucholskich nazywa się Borowiakami lub Borusami (kaszb. Bòrowiôcë, Bòrôcë). Stanowią oni jedną z najbardziej zwartych grup etnicznych pochodzenia etnicznego.

Borowiacy zamieszkują przede wszystkim okolice Czarnej Wody, Osówka, Szlachty, Śliwic i Osiecznej. Ich obszar graniczy z Kociewiem na wschodzie, na północnym zachodzie z obszarem zamieszkanym przez Zaboraków, zwanych też Krubanami, na południu – z krajeńskim. Borowiacy mają swoją gwarę, która powstała z pomieszania jednej z gwar kaszubskich i naleciałości dialektu wielkopolskiego. Mimo że w przeszłości obok Borowiaków żyła ludność pochodzenia niemieckiego, Kosznajdrowie, i pomiędzy obiema grupami etnicznymi dochodziło do licznych małżeństw (obie grupy wyznawały katolicyzm, co sprzyjało wchodzeniu w związki małżeńskie) Borowiacy zdecydowanie oparli się germanizacji, również tej planowej, prowadzonej w XIX i XX wieku. Tożsamość etniczna, wyrażająca się w pieśniach, tańcach, gwarze, pozostała bardzo silna.

Strój borowiacki, utrzymany w tonacji brązowo-żółtej, nawiązuje do ubogiej gleby i kolorów lasu. W dawnych czasach materiały na stroje barwiono przy użyciu naturalnych barwników. Również haft zdobiący borowiacki strój zawierał roślinne motywy.